Döküntüler(im)

-MiHR-

Özel Üye
Özel Üye
Evet uzun zaman oldu yazmayalı kendimi, şimdilerde koyu bir yanlızlık var içmde renk tarifi bile yaparken gönlüm bunalıyor.Yine yaptım yapacağımı ve kağıda yazarken korktum birilerinin okumasından ve yine inçlik satırlar yazıyorum.Oysaki ellerim ne kadar da hasret o sert, kimbilir hangi ağacın bağrından koparılmış kitleye, kaleme!Özledi bilyor musun silgi kokusunu, kalem kokusunu...
Burcu burcu gelmeli kokusu kara kalemin burnunuza ki anlayasınız doğa ne demektir bir kalemin dilinde...
Belki de bundandır yazarın kendini rahat ifade edebilmesi... beyaz kağıtda kalemiyle ...
Beki de bundandır yazarın kaçışı digital ortamdan.

.....

Sus diyorum yazma artık yazdıkça yanıyorum yandıkça yazıyorum.Yandıkça da kendi içime kapanıyorum.


Bir yaradan arta kalan nedir sizce.Acısı mı? İzi mi?Yada izine baktikça hatırladığınız acısı mi?
.....

Bir dağ başı sesizliği var bugün henemde!Çocuksu bakışlarım kaybolmuş!Sahi hiç düşündünüz mü bayım? Ben nasıl gelecekteki bebeğimin yüzüne bakıpta ben hep sana iyi bir anne oldum, yavrum annen olmaya layığım diyeceğim?
Ya da hüç düşündünüz mü bayım?
Soldurduğunuz çiçekleri en içten şevkatiyle açtırmaya gelen bahçivanları kaç sefer daha kovacağım? Kaç sefer daha ya o da aynıysa diyeceğim?Ya da bilip bilip susacakmıyım iyi ama; ama ama ben layık mııyım ona?
Peki bayım söyler misin? Ben o masum insanın yüzüne nasıl bakacağım? Her bakışımda gelmeyecek mi aklıma berrak olamamanın ezikliği?
.....

“ Annem” diyorum ve sarılıyorum, belki bunca ağırlığı varken omuzumda hayatın; hep o küçük masum halimi hatırlattığındandır bağrına her yatışımda rahatladığım anamın.Sonra ben o sıcaklıkta türlü tahayyüllerdeyim.Benim yavrumda acaba sarılır mı bana?Ben anne olmanın yüceliğine ulaşabilir miyim bu kırık dökük hayatla?
 
Back
Yukarı