Şili Onbeşinci Kışında
Düşlerimizi çiziyoruz duvarlara.
Hiç acelemiz yok - gün ışığında:
bütün renkler haklarını almalı,
bütünüyle yazılmalı şiir, her sözcüğüyle
başlangıçtan geleceğe kadar;
nasıl ki mutfaktaki soğan, patates,
fasulye ve ekmeğin gücü ve tadı,
bölgedeki en karanlık köçelerden
bir araya getirecektir çocukları;
o kadar acı çektirmesin diye
kurdukları düşler,
biraz ısınsınlar diye ateşin yanında
ve ilk şeftalinin çiçek açtığı,
küstümotlarının
çekinmeden güneşi yansıttıkları gün
koşarlarken sokaklarda,
bahçelerde, tarlalarda
artık kimse yenemesin diye onları.
Erik Stinus
Vızıldayan Sinek
Dünya küçüldü, ben
nerdeyse kıpırdayamaz oldum,
diyorum ki karıma: Kendimi
hem Avrupalı hem Amerikalı gibi
duyumsuyorum aynı anda,
yüksek basınç denebilir buna,
kanım, etim ve insanlığımın ağırlığı,
kocaman bir ağırlık kafamın üzerinde.
Ve
mor yüksükleri, lastik emzikler gibi,
pencereye yapışmış saksı bitkisine
diyorum ki yabancı bir sesle:
Öp dünyayı, gökyüzünü, ışığı,
bu nimetler tüketilmeden önce.
yaşamak için, birazcık olsun
gergin olmalı insan,
gevşeklik etme!
Erik Stinus