Hakan Koray
Demirbaşlardan
AĞLASIN YANSIN...
Sabâ yâre selâm eyle uyansın ağlasın yansın
Benim hicrmle tâ subha dayansın ağlasın yansın
Cihan görmesin çeşî kapansın ağlasın yansın
Düşünsün zevkleri ağzı sulansın ağlasın yansın
Beni yâd eylesin dâim utansın ağlasın yansın
Nihayet tatlı canından usansın ağlasın yansın
Cihanın derd-i bidâdı O'na hevâre bâr olsun
Gam-u âlam ile âh eylesin dünyâda zâr olsun
Beni zülf-ü gibi etti perişân tarumar olsun
Ömür versin Hüdâ derd-ü kederle ihtiyâr olsun
Beni yâd eylesin dâim utansın ağlasın yansın
Nihayet tatlı canından usansın ağlasın yansın
Ayağa kalkmasın hep pister-i mihnette yan versin
Feminden daim öksürdükçe parça parça kan versin
Çürüyüp cism-i hâke düşsün dehre şân versin
Ne sağlıktan eser kalsın ne de âlemde can versin
Beni yâd eylesin dâim utansın ağlasın yansın
Nihayet tatlı canından usansın ağlasın yansın
Gözüm yaşı gibi yağdır O'na yüzbin belâ ya Râb
Düşsün bir derd-i can-ı fersâya kim verme devâ ya Râb
Kabul eyle duamı gel bihakkı Mustafa ya Râb
Cihan durdukça dursun görmesin zevk-u sefâ ya Râb
Beni yâd eylesin dâim utansın ağlasın yansın
Nihayet tatlı canından usansın ağlasın yansın
Revâ mıdır Harâbî âşıkı terk eyleyip salsın
O'nun derd-i firâkıyla derin mihnetlere dalsın
Kuruyup o dahi be'de ki kemikle bir deri kalsın
O'na ben inkisâr etmem demem Hakk canını alsın
Beni yâd eylesin dâim utansın ağlasın yansın
Nihayet tatlı canından usansın ağlasın yansın
Harâbî
(Ahmet Edip)
Sabâ yâre selâm eyle uyansın ağlasın yansın
Benim hicrmle tâ subha dayansın ağlasın yansın
Cihan görmesin çeşî kapansın ağlasın yansın
Düşünsün zevkleri ağzı sulansın ağlasın yansın
Beni yâd eylesin dâim utansın ağlasın yansın
Nihayet tatlı canından usansın ağlasın yansın
Cihanın derd-i bidâdı O'na hevâre bâr olsun
Gam-u âlam ile âh eylesin dünyâda zâr olsun
Beni zülf-ü gibi etti perişân tarumar olsun
Ömür versin Hüdâ derd-ü kederle ihtiyâr olsun
Beni yâd eylesin dâim utansın ağlasın yansın
Nihayet tatlı canından usansın ağlasın yansın
Ayağa kalkmasın hep pister-i mihnette yan versin
Feminden daim öksürdükçe parça parça kan versin
Çürüyüp cism-i hâke düşsün dehre şân versin
Ne sağlıktan eser kalsın ne de âlemde can versin
Beni yâd eylesin dâim utansın ağlasın yansın
Nihayet tatlı canından usansın ağlasın yansın
Gözüm yaşı gibi yağdır O'na yüzbin belâ ya Râb
Düşsün bir derd-i can-ı fersâya kim verme devâ ya Râb
Kabul eyle duamı gel bihakkı Mustafa ya Râb
Cihan durdukça dursun görmesin zevk-u sefâ ya Râb
Beni yâd eylesin dâim utansın ağlasın yansın
Nihayet tatlı canından usansın ağlasın yansın
Revâ mıdır Harâbî âşıkı terk eyleyip salsın
O'nun derd-i firâkıyla derin mihnetlere dalsın
Kuruyup o dahi be'de ki kemikle bir deri kalsın
O'na ben inkisâr etmem demem Hakk canını alsın
Beni yâd eylesin dâim utansın ağlasın yansın
Nihayet tatlı canından usansın ağlasın yansın
Harâbî
(Ahmet Edip)
sabâ: sabah rüzgârı
hicr: ayrılık
subha: sabaha
derd-i bidâdı: sonradan çıkan dert
hemvâre bâr: her zaman izin
gam-u alâm ile: gam ve keder ile
zâr: ağlamak
tarumar: dağınık
pister-i mihnette yan versin: sıkını, dert döşeğinde yatsın
feminden: ağzından
cism-i hâke düşsün: bedeni toprağa düşsün
dehre şân versin: dünyaya şân versin
derd-i can-ı fersâ: candan usandıran dert
bihakkı: hakkı ile
firâk: ayrılma
O'nun derd-i firâkıyla derin mihnetlere dalsın: O'nun ayrılık derdiyle derin sıkıntıya dalsın
be'de ki: sonra
inkisâr: beddua
çeşm: göz
revâ mı?: uygun mu?
hicr: ayrılık
subha: sabaha
derd-i bidâdı: sonradan çıkan dert
hemvâre bâr: her zaman izin
gam-u alâm ile: gam ve keder ile
zâr: ağlamak
tarumar: dağınık
pister-i mihnette yan versin: sıkını, dert döşeğinde yatsın
feminden: ağzından
cism-i hâke düşsün: bedeni toprağa düşsün
dehre şân versin: dünyaya şân versin
derd-i can-ı fersâ: candan usandıran dert
bihakkı: hakkı ile
firâk: ayrılma
O'nun derd-i firâkıyla derin mihnetlere dalsın: O'nun ayrılık derdiyle derin sıkıntıya dalsın
be'de ki: sonra
inkisâr: beddua
çeşm: göz
revâ mı?: uygun mu?