Karagöz ve Hacivat Konuşmaları

himen

Tanınmış Üye
MEKTUP HACİVAT - Hoş geldin sevgili Karagöz'üm! KARAGÖZ - Hoş bulduk kel kafalı kara üzüm! HACİVAT - Nereden gelip, nereye gidiyorsun bakalım? KARAGÖZ - Bir yere gittiğim yok da, oğlumla kaç saattir okuma-yazma çalıştık... Biraz gezeyim dedim. HACİVAT - Tabii iyi yaptın efendim, kafan balon olmuştur. KARAGÖZ - Hay hay, kafam balon oldu da uçmasın diye boynuma yapıştırdım. HACİVAT - Hemen yanlış anlama, yani uzun zaman ders çalışmaktan kafan şişmiştir. KARAGÖZ - Kafam pişti de soğutmaya çıktım. HACİVAT - Allah iyiliğini versin! Neyse, çalışmalar iyi gidiyor mu? KARAGÖZ - Hem de nasıl iyi gidiyor bilemezsin Hacı Cavcav! Sen söyle de müdür benim ilkokul diplomamı hazırlasın... HACİVAT - Efendim sen hele hepsini iyi öğren de diploma işi kolay... KARAGÖZ - Şey, okuma yazma öğrenirsem diploma başka başka ne işime yarayacak? HACİVAT - Bak, meselâ artık mühüre lüzum kalmayacak... KARAGÖZ - Yerine kimse bakmayacak mı? HACİVAT - Kimin yerine Karagöz'üm?... KARAGÖZ - "Artık müdüre lüzum kalmayacak..." dedin ya! HACİVAT - Efendim müdür değil mühür! Hani imza yerine bastığın damga yok mu? KARAGÖZ - Öyle söylesene köftehor! HACİVAT - Pekâlâ mektup yazmasını biliyor musun? KARAGÖZ - Biliyorum Hacı Cavcav, çok kolay!... HACİVAT - Aferin, demek bilgini o kadar ilerlettin? O halde söyle bakalım, mektup nasıl yazılır? KARAGÖZ - Oğlum "Hazır Mektuplar" diye bir kitap getirmiş... Onun içinden seçip seçip yazılır. HACİVAT - Allah iyiliğini versin" desene oğlun da senin kafada yetişiyor. Hiç kitaptan kopya edilerek mektup yazılır mı? KARAGÖZ - Niye yazılmasın? Bir yere yazdım, oldu. HACİVAT - Pekâlâ cevap geldi mi? KARAGÖZ - Cevap gelmedi, mektubun kendisi geri geldi. HACİVAT - Neyse... O zaman seninle biraz mektup üzerine konuşalım. Örnek ister misin? KARAGÖZ - Parasız olursa isterim Hacı Cavcav! Pişirip akşama yeriz. HACİVAT - Yine ne anladın, mektup pişirilip yenir mi? KARAGÖZ - Köftehor, "Ördek ister misin?" dedin ya!... HACİVAT - Aklın yine başka yerlere gitti. Sen şimdi beni iyi dinle! Bir defa tarihsiz mektup olmaz. KARAGÖZ - Anladım, talihsiz mektup olmaz. HACİVAT - Talih değil, tarih!... Yani mektup kâğıdının üst-sağ köşesine o günün tarihi yazılır. KARAGÖZ - Hay hay, yazılır! HACİVAT - Mektubu kime göndereceksin Karagöz'üm? KARAGÖZ - Yabancıya gitmesin, kendime gönderirim. Hem de çabuk gelir. HACİVAT - Saçmalama, insan kendine mektup göndermez. Diyelim ki babana yazacaksın! KARAGÖZ - Pataklarım ha! Babam mezarda, postacı mektubu ona nasıl verecek? HACİVAT - Allah Allah... Pekâlâ, mektubu bana yazıyorsun nasıl başlarsan? KARAGÖZ - "Keçi suratlı Hacı Cavcav, çabuk yanıma gel, canım seni pataklamak istiyor!" diye yazarım. HACİVAT - Efendim olur mu? "Çok sevgili arkadaşım, Hacivat Çelebi Beyefendi" diye yazılır. KARAGÖZ - Ben sana öyle yazamam, çok istiyorsan otur kendin yaz! HACİVAT - Pekâlâ, bana yazma! Oğluna yazıyorsun "Çok sevgili oğlum!" diye başlarsın. KARAGÖZ - Gerisini biliyorum. Mektup bitince zarfa koyar, üstüne de adres yazarım. HACİVAT - Aferin Karagöz'üm, sonra?... KARAGÖZ - Sonra da oğluma telefon edip, mektubu okurum. HACİVAT - Yine sinirlerim oynamaya başladı.
 
Hacivat’ın son zamanlarda işleri iyi gider. Çok para kazanır. Bu birikimi değerlendirmek için, bir yarış atı satın alır. Girdiği her yarışı kazanan meşhur bir at: Küheylan. Olayı duyan Karagöz, Hacivat’ın evine gidip kapıyı çalar. Hacivat pencereye çıkar ve sorar: “ Buyur Karagöz’üm, bir şey mi istemiştin? “ Karagöz: “ Evet Hacivat, bir şey istemiştim. Duyduğuma göre, Küheylan’ı satın almışsın. Onu bana satar mısın? “ Hacivat: ” Neden olmasın Karagöz’üm. İyi bir fiyat verirsen satarım. De bakalım, ne veriyorsun? “ Karagöz: “ Hı?..” Hacivat: “ Yani kaç para verirsin? Küheylan’ı kaça alırsın? “ Karagöz: “ On altın veririm. Sattın mı? “ Hacivat: “ Dur bakalım, Karagöz’üm. Hemen sattın mı olur mu? Bir pazarlık yapalım, değil mi? “ Karagöz: “ Nazarlık taktırırım, Küheylan’a. Anlaştık o zaman. “ Hacivat: “ Yapma Karagöz’üm. Alışverişi oldubittiye getirme. On altına Küheylan mı satılırmış? Çık biraz, çık çık. “ Hacivat’ın ne dediğini tam olarak anlayamayan Karagöz evin merdivenlerini çıkmaya başlar. Sonunda, burnu kapıya dayanır. Hacivat: “ Çık Karagöz’üm, çık çık. “ Karagöz: “ Kapıya kadar çıktım. Daha fazla çıkamıyorum. “ Hacivat: “ Ben sana merdivenleri çık demedim. Fiyatta çık, yani on altın dedin ya onu arttır, yirmi de, otuz de. “ Karagöz: “ Yirmi, otuz. “ Hacivat: “ Çık, çık. “ Karagöz: “ Elli, altmış. “ Hacivat: “ Çık, çık. “ Hacivat’ın çok para istemesine kızan Karagöz bağırır: “ Çık çıkı, çık çık. Sanki zil takıp oynuyorsun. Bre Hacivat, sen ne istiyorsun bu ata, onu söyle bakalım. “ Hacivat: “ Bak Karagöz’üm, ben atı yüz altına aldım. Üstüne kar da koy.Yüzü geç, yüzü geç.” Karagöz: “ Yüzgeç balıklarda olur, alık. “ Hacivat: “ Hemen sinirlenme Karagöz’üm. Şunun şurasında ne güzel pazarlık yapıyoruz. Bak Karagöz’üm, Küheylan’ı sana veririm ama yüz yirmi altınını alırım. Bir kuruş aşağı olmaz. “ Hacivat’ın konuşmasına içerleyen ve Küheylan’ı alamadığına üzülen Karagöz, Hacivat’a küser. Bir hafta ne Hacivat’ın evinin önünden geçer, ne de onunla konuşur. Daha sonra iki eski dost tekrar barışırlar.
 
HACİVAT - (Gelir ve söyler.) Gördün mü başıma geleni! Kararlaştırdığımız saat geldi ama Karagöz'üm meydanda yok! (Sevinçle) Aman, işte geliyor! (Seslenir.) Karagöz'üm çabuk ol! KARAGÖZ - Bağırıp-durma, ben çabuk olamam! HACİVAT - Çubuk değil... Gelmeyeceksin diye korktum KARAGÖZ - Korktunsa git yıkan da gel! HACİVAT - Öyle değil efendim! Sözlerimi yine yanlış anlayıp benim kafamı karıştırma! KARAGÖZ - Köftehor, kel kafanı ben ellemem, kendi ellerinle karıştır. HACİVAT - Yani, aklımı karıştırma demek istiyorum. KARAGÖZ - Hay hay, karıştırmam Hacı Cavcav! HACİVAT - Pekalâ, zamanında gelmen için verdiğim kol saatine hiç bakmadın mı? KARAGÖZ - Baka baka az kalsın gözlerim şaşı olacaktı. HACİVAT - O halde neden geç kaldın? KARAGÖZ - Saatten bir şey anlayamadım ki... İçimde kıl gibi bir tel parçası kendi kendine dönüp-duruyor. Nasıl da yorulmuyor anlayamadım? HACİVAT - Allah iyiliğini versin! Okula gitmezsen işte böyle saatten bir şey anlayamazsın? KARAGÖZ - Köftehor, iftira etme! Dün okula gittim. HACİVAT - Yaaa, aferin! Ne yaptın? KARAGÖZ - Oğlumu kursa yazdırdım. HACİVAT - Neyse... Kabahat bende ki, saatimi sana verdim. Hemen geri ver! KARAGÖZ - Veremem! HACİVAT - Aman Karagöz'ün, yoksa çaldırdın mı? KARAGÖZ - Pataklarım ha, kim çıldırdı? HACİVAT - Değil efendim, yani saatimi ne yaptın? KARAGÖZ - Evdeki saat bozuk da, okula geç kalmasın diye oğluma verdim. HACİVAT - Öyleyse benim ona hediyem olsun! KARAGÖZ - Sağolasın Hacı Cavcav ama söyle bakalım beni buraya neden çağırdın? KARAGÖZ - Efendim biliyorsun, çocuklar hâlâ bizi çok seviyorlar Karagöz'üm! KARAGÖZ - Âmin, onu bilmeyen mi var!... Eksik olmasınlar! HACİVAT - İşte bu sebeple, bir gazeteden teklif aldım. KARAGÖZ - Nasıl besleyeceksin Hacı Cavcav? HACİVAT - Yine ne anladın, ne beslemesi canım? KARAGÖZ - Ne anlaması var mı? "Kirli kafeste keklik aldım." demedin mi? HACİVAT - Allah iyiliğini versin! Bir arkadaşım, çalıştığı gazetenin çocuk sayfasına her hafta bizim de girmemizi istedi. Kabul ettim. KARAGÖZ - Karagöz mü oynatacağız? HACİVAT - Hah hah hah!... Gazetenin içinde Karagöz oynatılır mı? Sohbet yapacağız... KARAGÖZ - Akşam yemeği için mi? HACİVAT - Allah Allah, yine aklın yemeklere gitti. KARAGÖZ - "Sulu et yapacağız." Dedin ya!.. HACİVAT - Sulu et olur mu? Sohbet... Yani perdede yaptığımız gibi konuşacağız. Söylediklerimizi gazeteye yazacaklar. Çocuklar da okuyup eğlenecek, bizi daha çok sevecekler. KARAGÖZ - Ne zaman konuşacağız Hacı Cavcav?... HACİVAT - Canım işte konuşuyoruz ya! KARAGÖZ - Söylediklerimizi neden kimse yazmıyor? HACİVAT - Efendim, cebimde küçük bir ses kayıt aleti var. Bu kutu konuştuklarımızı aldı. Ben kaseti hemen matbaaya yetiştireyim de yazıya çevirip çocuk sayfasına koysunlar. Haydi hoşça kal Karagöz'üm! (Gider.) KARAGÖZ - Güle güle!... (Söylenir.) Aklım ermedi. Seslerimiz kutudan çıkınca havaya karışıp kaybolursa ne olacak?... (Gider.)
 
Back
Yukarı