kaza...

-MiHR-

Özel Üye
Özel Üye
love1.jpg

Senai Demirci
"Bi'tanem" diye başladı sözüne. "Seninle gezmeyi öyle özledim ki..." Göz yaşları birbirine karıştı. Gece boyu gözlerine uyku girmemiş, fısıldaşıp durmuşlardı. Zor şeydi ayrılık. Her çift gibi birbirlerinin kıymetini ancak ayrılınca anlamışlardı işte. Yıllarca beraber olmuşlardı ama ayrı düşecekleri hiç akıllarına gelmemişti. "N?olurdu olmasaydı o kaza!" "Sus!? dedi diğeri; ?kadere isyan olmaz!" Hiç anmak istemedikleri kaza gününü yine andılar. "Birlikte ıslandığımız o akşamı unutamıyorum." dedi eşine. "Denizin tuzu iliklerimize kadar işlemişti, daha bir sokulmuştuk birbirimize. Toz toprağa karışmıştık ama..." Tam o anda hışırtıyla açıldı çekmece. İçeri ışık doldu. Okul zamanı gelmiş olmalıydı. Okul zamanı eşler için ayrılık zamanıydı.
Çocuk hüzünle baktı sarı ponponlu beyaz çorabına. Ne zamandır giyemediği sol tekini kenara itip diğerini çıkardı çekmeceden. Yaya kaldırımında yavaşlamayan o sürücüyü hatırladı yeniden. Artık çorabının solunu giyecek bir sol ayağı yoktu.
 
Ce: kaza...

eyvallah saol
 
Ce: kaza...

Güzel ve dokunaklı bir anlatım tarzı:(Ellerine sağlıkk sağolasın
 
Ce: kaza...

Artık çorabının solunu giyecek bir sol ayağı yoktu.
__________________
teşekkürler tüm yorumlara
 
Ce: kaza...

okuyan gözlerinize sağlık
 
Back
Yukarı