aziM
Demirbaşlardan
Merhamet müminlerin temel özelliklerindendir. Gerçek müminler, eşlerine,
çocuklarına, yakınlarına, insanlara ve bütün canlılara karşı
merhametlidirler. Allah‘ın kendisine merhamet etmesini de O‘ndan niyaz
ederler. Nitekim Hz. Peygamber [s.a.v],
“Allahım! Bizi bağışla, bize merhamet et, bizden razı ol [ibadetlerimizi]
kabul et. Bizi cennetine koy, cehennemden koru ve bütün işlerimizi ıslah et“
[ibn Mâce, Dua, 2-[nr. 3836].] diye dua etmiştir.
Kur‘ân-ı Kerîm de müminlerin birbirlerine karşı merhametli olduklarını
belirtir. [Feth 48/29]
Başka bir yerde de kurtuluşa eren, âhirette kitapları sağ ellerine verilen
müminlerin nitelikleri sayılırken,
“Sonra iman edenlerden, birbirlerine sabrı tavsiye edenler ve merhameti
tavsiye edenler. İşte bunlar amel defterleri sağdan verilenlerdir“ [Beled
90/17-18] buyrulur.
Hz. Peygamber de [s.a.v] merhamet konusu üzerinde önemle durmuş, teşvik
etmiş ve acımasız davranan insanları uyarmıştır. Örneğin bir hadislerinde,
“Allah, ancak merhametli olanlara rahmetini ihsan edecektir“ [Buhârî,
Cenâiz, 31; Müslim, Cenâiz, 6 [nr. 11]] buyurmuştur. Diğer bir hadislerinde
de,
“Rahman merhamet edenlere merhamet eder. Yer-yüzündekilere merhamet edin [o
zaman] göktekiler de size merhamet eder“ [Ebû Davud, Edeb, 66 [nr. 4941];
Beyhakî, Şuabü‘l-İmân, nr. 11048; Teb-rîzî, Mişkâtü‘l-Mesâbih, nr. 4969]
buyurmuştur. Diğer bir hadislerinde de insanın merhametinin Allah‘ın
kendisine göstereceği merhametin nedeni olduğunu şöyle belirtir:
“Allah merhamet etmeyene merhamet etmez.“ [Buhârî, Edeb, 18, Tevhid, 2;
Tebrîzî, Mişkâtü‘l-Mesâbih, nr. 4678.]
“Küçüklerimize merhamet etmeyen, büyüklerimizin hakkını tanımayan bizden
değildir [bizim sünnetimizi terketmiştir].“ [Ebû Davud, Edeb, 66 Beyhakî,
Şuabü‘l-imân, nr. 10977]
“İnsanlara merhamet etmeyen kimseye de Allah merhamet etmez.“ [Müslim,
Fezâil, 66; Heysemî, Mecmau‘z-Zevâid, nr. 13677 Beyhakî, Şuabü‘l-imân, nr.
11046; Tebrîzî, Mişkâtü‘l-Mesâbih, nr. 4947; Taberânî, Mekârimü‘l-Ahlâk, nr.
43.]
Büyük arif İbrahim ed-Desûkî [k.s] şöyle buyurur:
“Her kim ki kendisinde Allah‘ın yaratmış olduğuna karşı şefkat ve merhamet
hissi yok ise Hak ehlinin yükseldiği makamlara çıkamaz. Şefkatsiz bir
kimsenin manevî yükselmesi durur.
Bize gelen bir rivayet göre, bir zamanlar Musa [a.s] çobanlık eder, koyun
güderdi. O güttüğü koyunlardan birine dahi asası ile vurmadı. Aç bırakmadı.
Eziyet ettiği de olmadı. Ne zaman ki Allah Teâlâ onun koyunlarına karşı bu
şefkatini gördü, kendisini peygamber kıldı. Hatta onunla konuştu. Sonra Benî
İsrail‘e çoban [peygamber] oldu. Onları birçok kötlükten kurtardı.
Rahmeti gazabını geçen, insana anne babasından daha şefkatli davranan
Allah‘ın kullarına merhametsizlik, katı kalplilik, acımasızlık yakışmaz. Ona
yakışan, Allah ve Resûlü‘nün bu güzel ahlakıyla ahlâklanmak, Rabb‘inin
kendisine yaptığı gibi başkalarına karşı merhametli davranmaktır.alıntı