aziM
Demirbaşlardan
Ne açtığın boşlukları doldurabiliyorum,ne de yaşayabiliyorum içinde.Gecenin segahını mesken edindi yüreğim,umut mahsulu saatler bana varmadan ölüyor.Bir kapsüle sığmayacak kadar çoğaldı içimde yaralar,yarım bardak uykuyla susturamıyorum kendimi.Dilime acımı bağlayıp haykırıyorum, acım dinmiyor.Haykırışlar yetse de kırılışları anlatmaya,anlattığını dinletmeye yetmiyor.
Ruh esir,aşk diri,kalem küskün...
İz bırakmış gölgelerle yaşanmıyor aşk kavradım.
Kapatılmamış defterlerinin ağrısı volta atıyor şimdi,titreyen kıyılarımda.Tanımadığım suretlerin hoyratlığını yudumluyorum avuçlarından...Eskitemediğin acılarına sattın sevgimi! Halbuki ben, yüreğine baştan borçlu yazıldığımdan bihaber, dünyaya sığdıramadığın ismini tek heceye sığdırmıştım.Yorgun düşmüş yüreğini dokunmadan tutmuş,"sus"olup sancılarında,su olup akmıştım yeşertmeye çalıştığın ne varsa...Sen bütün sebepleri buruşturup savururken çöp kutularına,sonuçları birbirine geçirip yollar yaparken ayaklarına,ben sadece kendime söylemişim anlıyorum.
Çok gördüm aslında, herhangi bir zamanın içinde kaybolanı ama görmedim kaybolduğu yerde bulunanı.Sen kendini hep yanlış yerde aradın,bulamadıkça vazgeçtin en insancıl yanlarından da...Anlık hazları diyarına hükümdar yaptın,koynundan çıkaramadın tek duyumluk dokunmaları.
Anlamadın yar hiç anlamadın ;Başını kuma gömüp yaşanmaz hayat...
Hayal et... Erkek dediğin dosdoğru olmalı, Vefadan, sabırdan yana nasip almalı. Nasıl tutar avucunda bir kelebeği; İşte kadınını öyle tutmalı... Bir çınar gölgesi kadar emin ve olgun; Ve bir salkımsöğüt kadar ince olmalı. Erkek dediğin kadınının babası, arkadaşı, en son, eşi olmalı. Tende güneşin varlığı kadar yakıcı, çağlayanlar gibi serin akmalı. Baktı mı gözlerindeki mağrur kıvılcım, yalnız, kadınını yakar olmalı..
ADAM DEDİĞİM SeLaM SANAA... !!
Ömür bahçesi talan edilmiş kaç hayat bu aşka sırt üstü düşen!...Kaç düş'kün bu, aşkla çınarlık ömürler deviren!...
Nicedir suskun yürek!
Gönül bahçesinin solgun güllerine uğramaz oldu bülbüller.Dünyanın sessiz ,suskun ve dumansız savaşları içinde yalnızlığın ellerine düşmüş hayatlar, kuytu zindanlarda içkence içindeyken hangi bülbül aşk nağmeleri sunar solgun güllere!
Hani diyorum ki;
Gitmesen de...
Girsen yüreğime ardından kilitler vursan kapısına..
Gözlerime mühürlesen gözlerini baskası görmesin gözlerinin ışığını...
Gülümsemelerini bana saklasan bır benim yüreğimi ısıtsan... ısıtsan... ısıtsan.....
Boğazımda düğümlendi tüm sözler..
Yüreğim fısıldamıyor artık bana sana dair hiçbirşeyi..
AĞLIYORUM...
Bana düşlerini kiralar mısın abi..?
Bedava boyarım ayakkabılarını
Bana düşlerini, düşlerini abi......
Boşver.......
bak iyi parlayacak bu ayakkıbılar
en parlak ayakkabılarınla yürüyeceksin yaşama
sen düşünme, sokaklar düşünsün beni
gazete manşetleri, 3. sayfa haberleri düşünsün
isimsiz bir damla gözyaşı düşünsün
sen beni düşünme, düşünme be abi
nasıl olsa ben olmayan ayakkabılarımın sıcaklığıyla
basıyorum tüm kaldırımlara…
olmasa da annesi babası sokakların
sokak çocuğuyum işte
ben sokak çocuğuyum
kazanılmadan kaybedilmiş bir geleceğin herhangi bir yerinde
ben sokak çocuğuyum abi
hani şu uçurtması gökyüzünde asılı kalan
oyuncaklarını masal kahramanlarına çaldıran çocuk var ya
işte o benim
o benim abi
o benim….